Afgelopen week was ik voor controle bij de oogarts. Ik ga nog steeds naar mijn oude arts in ’t Gooi. In de wachtruimte voornamelijk ouder publiek, veelal van goede komaf. Merendeel dames. Middelbare mantelpakjes begeleiden de oude mantelpakjes, er klinkt een beschaafd geroezemoes. Onderwerpen als het perkje voor de deur en hoe schattig de kleinkinders kabbelen voorbij. Dubbele achternamen worden één voor één binnen geroepen bij de specialist. Meneer De Kat (geen dubbele naam) is voor een keertje ruim te vroeg en gaat het met een bekertje thermoskoffie even rustig bekijken.
