Almere Principles voor Henk en Ingrid
De Almere priciples zijn 7 uitgangspunten ter inspiratie voor de groei van de stad. Het zijn geen afspraken. De partij van Henk en Ingrid vindt het allemaal gedoe. Kost geld en is een linkse hobby. Goed, het is wellicht wat ronkend en bijna religieus opgeschreven. Vandaar dat ik even de moeite heb genomen voor “De Almere Principles voor Henk en Ingrid”. Ter vermaak, wellicht ter lering…
Aan mijn lijf geen Axe effectHet blijft een soort midden in de nachtgevoel voor me als ik rond 8 uur de sportruimte aan de andere kant van Almere binnen stap. Maar zo langzaamaan begint het te wennen. Komt ook door de vaste rituelen die nodig zijn om de prestatie van het alleen daar al zijn op dat moment van de dag mogelijk te maken. Het begint al de avond daarvoor. Rond 23.00 sta ik op uit de luie stoel voor de televisie, hou me buik in en loop als een kogelstoter richting de cirkel naar de slaapkamer, die ook op de begane grond is.
Schaam me doodIk stond op het punt iets te twitteren over dat ik na 2 weken ook ben begonnen modeldiabeet te worden met eten. Niet zozeer om af te vallen maar om een wat gelijkmatiger bloedsuikerspiegel te krijgen. Ik eet gewoon graag lekker en het liefst ook wat veel. En als het even kan op ieder moment van de dag. Dat levert pieken en dalen op en die voor iemand met suikerziekte niet gezond zijn.
Jong gelukIk moest even snel wat goedkope fotolijstjes hebben. Voor het eerst sinds jaren had ik foto’s en vergrotingen besteld bij de Hema en die moesten ingelijst. Alle lijsten thuis waren bezet dus dan haal ik gewoon even een goedkope stapel in allerlei maten, want dan hangen de foto’s alvast en later… afijn: ik was dus in bij Action in Almere Buiten en een tientje later was alles geregeld.
Shoppen via de praatpaalDe geschiedenis herhaalt zich: ik ben weer aan de sport! De komende 8 weken ga ik onder begeleiding tekeer en dan doet mijn been het weer! Na een speurtocht door het huis naar sportschoenen kwam ik er achter dat het vorige paar verprutst was bij het schilderen van de schuur.* Van oorsprong wit, nu vooral bruin...Kortom: nieuwe schoenen nodig voor het sporten. Dat doe ik zaterdagmiddag even, zo bedacht ik me. Vrouwlief gaat dan bezig met de honden en in de wetenschap dat ik in Almere Buiten tot 1 januari nog gratis kan parkeren viel de keuze op een megavestiging van een landelijke keten.
In herinnering: Jan van BeverenToen ik 7 jaar was mocht ik eindelijk op voetballen. In mijn tijd waren er nog geen F-jes. Mijn beste vriend (nog steeds overigens) Edwin zat al op voetbal. Hij is 8 maanden ouder. Op het veldje tussen de huizen voetbalde we dagelijks, maar lid worden van de club was het natuurlijk helemaal. Ik woonde in de wijk Kerkelanden in Hilversum. Bloemenkwartier was de club in de buurt. Ik weet nog hoe trots ik in het tenue rond liep in de buurt. Wit shirt met een horizontale zwarte balk, witte broek, zwarte kousen met een witte balk bovenin.
Als door een olifant geswaffeldIk had beetjes haast, tenminste dat vond ik. Daarom ging ik in een iets steviger tempo door de supermarkt. In dito tempo wordt mijn mandje tot over de rand gevuld. Door mijn stijve rechter onderbeen kan ik mijn gewenste tempo maar net bolwerken. Af en toe sla ik tijdens het lopen een tikje uit het lood waardoor ik onderweg al 2 keer op een haar na tegen een drietal jongens ben opgebotst. Mijn schuld. De grap dat ze mij eens moesten zien autorijden valt goed. Ik heb bijna alles wat ik nodig heb als ik besluit nog even een leverworst te halen, gewoon om wat te snaaien te hebben, lekker met knoflookmosterd op een schaaltje. Lekker truttig op de bank.
Droom of nachtmerrie
Ik had pas een droom. Niet van het niveau Martin Luther King, maar aardig genoeg om even te delen.
Even een technische testJaaaaaa! Het werkt!
Einde writers block?Ik kreeg onlangs een mailtje van één van onze vaste Leefbaar Almerevolgers. Geenszins een fan, maar een wachtende op het moment dat Leefbaar volledig ten onder is gegaan. Hij noemt zich Teun, afijn, doet er verder niet toe. Teun vroeg zich af waarom ik al bijna een jaar niets op mijn website had gezet. Of ik nog leefde...
It's possibleAfgelopen week heb ik een groot gedeelte van de Cd-collectie doorgeworsteld en stuitte ik op “Kiss Me (with your mouth)” van Stephen Tin Tin Duffie , een favoriet nummer van me uit de jaren tachtig. Mijn vrouw kent dit nummer ook maar dan in een uitvoering van Robbie Williams. Ik brandde de laatste versie op een CD voor in de auto. En zo schoot ik even later net niet te hard (..) over de Hoge Ring richting de supermarkt in de Waterwijk. Een ijskoud blikje Cola Zero binnen handbereik. Ik moet iedere keer aan die TV commercial denken. ‘It’s Daddy !!!’ hoor ik dan en zie de knappe dochter voor me met die mooie meneer zoals ik die uiteraard vroeger ook was in Het Land van Nooit.
De KersenboomAfgelopen zaterdag waren we in een tuincentrum. Er moest een frambozenstruik komen. Een huis of drie geleden hadden wij een kersenboom in de tuin. We hadden ‘m als een klein stengeltje geplant, ergens achterin de tuin, eigenlijk alleen omdat er nergens meer plaats was. En omdat we ‘m niet wilden weggooien. Daar stond ‘ie dan: een beetje verscholen achter de parasolvormige treuriep, waaronder een romantische tweezitter stond.
NieuwjaarswensJa, van hetzelfde... Geen verkiezingswinkel op het Belfort!De verkiezingen komen er aan. De griffie is al een poosje bezig die voor te bereiden. Zo komt er een site met alle partijen en kandidaten, kunt u stellingen invullen bij 2 kieswijzers en meer van die dingen. Ook zijn er campagnes geweest om je als kandidaatsraadslid te melden en partijen konden een cursus doen om de juiste kandidaten op de lijst zetten. Het een en ander geschiedt in het kader van de opkomstbevordering: meer Almeerders dan de vorige keer moeten stemmen.
Ik heb niks te zeurenIk heb wat te zeuren. Een lullig wondje op mijn teen houdt me al vele weken van de straat. Vrij letterlijk, want ik ben niet mobiel. Het wondje groeit langzaam dicht en tot ie dicht is mag er geen druk op komen. In de praktijk betekent dit zoveel mogelijk met het been horizontaal en beperkt lopen met krukken op een soort halve klomp en niet mogen autorijden. Vooral dat laatste vind ik vervelend want als ik ergens heen wil ben ik afhankelijk van anderen. En dat ben ik niet gewend, ik wil er ook niet aan wennen.
Gordijnen dichtIk lag even ogen dicht op de bank. Het bewustzijn was bijna weg toen ik merkte dat het ineens erg koud was in huis. IJskoud puntje van mijn neus, koude handen. Stoer als ik ben dacht ik even dat ik deze temp wel trok. En ik had geen zin om een dekentje over me heen te trekken, en al helemaal niet om even daarvoor een dekentje te halen. Maar toen mijn benen koud werden kon ik die luie stoerheid niet meer volhouden. Ik vroeg me af waar die kou ineens vandaan kwam. Dat bleek uit de serre te komen.
Zo saai als een papegaaiNormaal gesproken kan ik me uitstekend vervelen. Als ik een drukke week heb gehad kan ik gerust een uurtje of wat voor het raam staan en naar buiten staren. In de zomer zit ik soms uren op een plek in de stad niets meer te doen dan een beetje mensen kijken. Heel soms maak ik tussendoor een foto. Eigenlijk ben ik aan het vissen zonder hengel. En water is ook niet nodig. Het is niet zo dat ik helemaal niets doe. Mijn hoofd werkt door.
In het voetspoor van Balkenende“Wat heb jij nou weer?”, was een veel gestelde vraag toen ik na een week of wat weer eens langskwam op de politieke markt. Op krukken, want lopen en autorijden zijn me uitdrukkelijk ontraden. Ik was met blote voeten in de rail van de schuifdeur gestapt. De rail speelde voor flessenopener, mijn grote teen speelde voor flesje. Auw!
Ja ja jaMet dank voor de belangstelling. Ja ja ja ik ben al lang weer uit het ziekenhuis. Al 2 weken. Nu verder thuis aan herstel werken. Duurt nog week of 3. Zal snel weer een stukje schrijven. Goed?
Even OfflineLieve en beste lezer, Ik ben even offline. Ik lig in het ziekenhuis, niets vreselijk ernstigs, maar toch. Tot snel. Goede Buren GezochtOp een woeste donderdagavond ben ik in een feesttent in het Homeruskwartier in Almere Poort. Ik ben op een bijeenkomst van Goede Buren Gezocht. Klik hier voor de organisatorische details. De regen komt met bakken uit de hemel, het stormt, de tent klappert als een waanzinnige. En ik sta binnen met mijn armen te zwaaien en ik zing mee met de andere aanwezigen. Tja, daar had ik geen rekening mee gehouden toen ik iets in de politiek ging doen.
|